NIFTY 10,334.95 +36.20  |  SENSEX 33,489.16 +129.26  |  USD 65.0400 -0.07
1.6M
1M
1.7M
APPS
  • Home
  • Kids Corner
  • બાળ વાર્તા : મ્યાઉં મ્યાઉં

બાળ વાર્તા : મ્યાઉં મ્યાઉં

 | 7:09 pm IST

એક બિલાડો હતો. વગડામાં રહેતો અને જે મળે તે ખાતો. પોતાની બખોલ અને આસપાસના વગડાની બહાર તે કદી ન જતો. એક વાર કાળઝાળ ઉનાળો આવતાં વગડામાં ખાવાનું ઓછું મળવા લાગ્યું અને પાણી પણ ઓછું મળતું થઈ ગયું. હવે તો ટકવા માટે બહાર જવા સિવાય કોઈ ઉકેલ નહોતો. બિલાડાને પોતાની તાકાત અને વગડાની બહારની દુનિયા વિશે ઘણી શંકા હતી. એણે પહેલાં તો પોતાની બખોલને પૂછયું “હવે તો અહીં જીવન ટકે એમ નથી. મારે બહાર જવું પડશે, શું હું બહાર જાઉં?”

બખોલે કહ્યું, કાલ જતો હોય તો આજ જાને, મારે શું? પણ હા, જતા પહેલાં પાછો કેવી રીતે આવીશ તે પહેલાં વિચારી લેજે ને આંખો કાયમ ખુલ્લી રાખજે. બિલાડાને બખોલની વાત ન ગમી પણ તોય તે હોંકારો ભણી બહાર નીકળ્યો. થોડે આગળ ગયો તો તેનું પ્રિય એવું બાવળનું ઝાડ આવ્યું, બિલાડાએ ઝાડને પૂછયું, હું બહાર જાઉં? ઝાડ બોલ્યું, જાને જવું હોય તો પણ મુસીબત આવે તો પહેલાં પોતાના હાથપગ પર ધ્યાન આપજે અને મારી આ સીંગો સાથે લઈ જજે. બિલાડાને સીંગોની કંઈ જરૂર નહોતી પણ બાવળે કહ્યું’તુ એટલે લઈ લીધી. થોડે દૂર ગયો ત્યાં તો તેને બખોલની સલાહ યાદ આવી. પાછા આવતા રસ્તો યાદ રાખવા માટે તેણે વચ્ચે વચ્ચે સીંગ નાખતો આગળ જવા લાગ્યો. તેની વગડાની હદ પૂરી થવામાં હતી અને સામે જ ગામ દેખાઈ રહ્યું હતું. બિલાડાના મનમાં હજીયે ગભરાટ હતો. ગામમાં લોકો કેવા હશે ? ખાવાનું મળશે કે નહીં? કોઈ તેને મદદ કરશે કે નહીં ? આવા જાતજાતના સવાલો તેને થતા હતા. મૂંઝાતો મૂંઝાતો બિલાડો છેક ગામના પાદર સુધી આવી ગયો. ગામના પાદરમાં એક આંબો હતો. બિલાડાને લોકોની બીક લાગતી પણ ઝાડવાં તેને ગમતાં. તેણે બીતાં બીતાં આંબાને પૂછયું, આંબા આંબા, હું વગડાનો બિલાડો છું. ખોરાક-પાણીની શોધમાં ગામમાં જવું છે. હું ગામમાં જાઉં?

આંબો બોલ્યો, તારે જવું હોય તો જા પણ ખૂણે ખૂણે જજે અને થોડીક કેરીઓ લેતો જજે. બિલાડો તો કદીયે કેરીઓ ખાતો જ નહોતો પણ આંબાની વાત તેણે માની લીધી અને કેરીઓ લઈ લીધી અને ગામમાં ગયો. તે આંબાની સલાહ મુજબ ખૂણેખૂણે જ ચાલતો હતો પણ અચાનક એક ડાઘિયા કૂતરાનું તેના પર ધ્યાન પડયું. તેણે તો ભસાભસ કરી મૂકી અને નવા મહેમાનને આવકારવા તરત જ પોતાના દોસ્તારોને બોલાવી લીધા. થોડી જ વારમાં તો બધાયે ડાઘિયાઓ બિલાડાને ઘેરી વળ્યા. પોતે તાત્કાલિક કંઈ નહીં કરે તો આ બધા તેને ખાઈ જશે એનો બિલાડાને ખ્યાલ હતો. પણ હવે શું કરવું ? તરત જ તેને બાવળની સલાહ યાદ આવી. તેણે પોતાના હાથપગ પર ધ્યાન આપ્યું, હાથમાં તો આંબાએ આપેલી કેરીઓ હતી. સામે ડાઘિયાઓ તરાપ મારવાની રાહ જોતાં મોં ફાડીને ભસતા હતા. બિલાડાએ તો કૂતરાઓ સામે બરાબર આંખો કાઢીને એક સૌથી નજીકના ડાઘિયાના ભસવા પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કર્યું. કૂતરાઓ ધીમેધીમે નજીક આવતા હતા એવામાં જ બિલાડાએ સનનન કરતો એક કેરીનો ઘા કર્યો. કેરી ગઈ સીધી ભસતાં ડાઘિયાના મોંમાં. કૂતરાઓની જમાતમાં સોપો પડી ગયો. ડાઘિયો ભસતો બંધ થઈ ગયો એટલે બાકીના પણ બંધ થયા અને વિખરાઈ ગયા. કૂતરાઓ ફરી હુમલો કરે તે પહેલાં બિલાડો વંડી ઠેકીને આગળ નીકળી ગયો.

બોધ : સંકટ સમયે દોસ્તોની સલાહ કાયમ માનવી જોઈએ.

  • મેહુલ મંગુબહેન