પાણીનો ચોર! - Sandesh

પાણીનો ચોર!

 | 7:25 am IST

ઉનાળો બેસતાં જ સુંદરવનમાં પાણીની તંગી વર્તાવા લાગી હતી. દરરોજ મળતો પાણીનો પુરવઠો ઘટતો જ જતો હતો. એમાંય ખાસ તો મોટાં પ્રાણીઓ વધારે પાણી લઈ જતાં અને નાનાં પ્રાણીઓ તરસ્યાં રહી જતાં હતાં. સુંદરવનના પ્રેસિડેન્ટ લવલી લાયન સિવાય બધાંને પાણીની તકલીફ હતી. લવલીએ પોતાના માટે ખાસ કૂવો તેની મોટી ગુફામાં જ કરાવ્યો હતો. જોકે, આ કૂવામાંથી પાણી ભરવાનો અધિકાર કોઈને નહોતો. જંગલના દરેક વિસ્તારમાં પાણી મળે તેવી સગવડ તો હતી, પણ તેનું ઘણીધોરી કોઈ જ નહોતું. એક વાર સસલાંઓનાં ફળિયાંમાંથી એક મોટી બૂમ આવી. સસલાંઓના પ્રતિનિધિ એવા રમઝુએ લવલી લાયનને પાણી ચોરાઈ જવાની ફરિયાદ કરી. સસલાંઓને આમ પણ બહુ ઓછું પાણી મળતું હતું. એવામાં પાણીની ચોરી થતાં આખા સુંદરવનમાં સોપો પડી ગયો. પાણી ચોરાવાની ફરિયાદથી અકળાયેલા પ્રેસિડેન્ટ લવલી લાયને તરત જ તપાસનો આદેશ કર્યો. તપાસ માટે વીરુ વાઘ અને લવલી લાયન નીકળ્યા. પાણી રાતે જ ચોરાતું હતું એટલે તેઓ વેશ બદલીને એક સ્થળે છુપાઈ ગયા. સસલાંઓનાં ફળિયાંમાં એક બખોલની બહાર કુંજામાં પાણી ભરેલું હતું. થોડી વાર પછી એક હરણ ત્યાં આવ્યું અને કુંજામાંથી પાણી પીવા લાગ્યું. વીરુ વાઘ અને લવલી લાયને પોતાની સગ્ગી આંખે જોયું. તેમણે તરત જ હરણને રોક્યું. ગુસ્સો કરીને લવલી લાયન બોલ્યો,

“એ હરણા, આમ બીજાનું પાણી ચોરીને પી જાય છે, શરમ નથી આવતી તને?’

લવલી લાયન અને વીરુ વાઘ છુપા વેશમાં હતા એટલે હરણ તેમને ઓળખી ન શક્યું. હરણ પણ ગુસ્સામાં આવીને બોલ્યું,

“પાણી રાતે ચોરીને ન પીઉં તો શું તરસે મરું? આ લવલી લાયનના રાજમાં તો પીવાના પાણીની પણ ચોરી કરવી પડે છે. બધુંયે પાણી તે મોટાં પ્રાણીઓને આપી દે છે. અમને હરણાંને તો તરસ પણ વધારે લાગે અને પાણી પણ જોઈએ, પણ પાણી મળે તોને? વળી, આ લવલી લાયને તો એના દરબારમાં પોતાના માટે અલગ કૂવો પણ કરાવ્યો છે. તમે તમારા રસ્તે પડો. હું તો રોજ આમ જ પાણી પીઉં છું.”

હરણની વાત સાંભળીને લવલી લાયનને ખૂબ દુઃખ થયું, પણ તેની વાત તો સાચી જ હતી. લવલીએ પોતાના ઘરે આગવો કૂવો કરાવ્યો હતો એટલે તેને પાણીનું કોઈ દુઃખ નહોતું. કદાચ એટલે જ તેને પ્રાણીઓની પાણીની સમસ્યા પણ કંઈ મોટી નહોતી લાગતી. લવલી લાયન તો વીરુ વાઘ સાથે ચૂપચાપ જતો રહ્યો. બીજે દિવસે સભા ભરાઈ. સસલાના ઘરેથી પાણી ચોરનાર કોણ હતું તેનો સવાલ દરેકને હતો. લવલી લાયન ઊભો થયો અને બોલ્યો,

“મારા વહાલાં પ્રાણીઓ, સસલાના ઘરેથી પાણી બીજા કોઈએ નહીં પણ મેં જ ચોર્યું હતું.” લવલીની વાત સાંભળીને આખી સભામાં સોપો પડી ગયો. પેલું રાતવાળું હરણ પણ ત્યાં હતું. તેને પણ આવી વાત સાંભળીને આશ્ચર્ય થયું. એટલામાં વીરુ વાઘે બાજી સંભાળી. તેણે આખી વાત માંડીને કરી. લવલી લાયને છેલ્લે કહ્યું, “જો મારા દોસ્તારો, હું હોઉં કે તમે, સુંદરવનના દરેક પ્રાણીને પીવાનું સ્વચ્છ પાણી તો મળવું જ જોઈએ. હજીયે કેટલાંક નાનાં પ્રાણીઓ પાણીથી વંચિત રહી જાય છે એટલે મારી ગુફાનો કૂવો આજથી તેમના માટે કાયમ ખુલ્લો રહેશે. ગમે ત્યારે કોઈ પણ પ્રાણી આવીને ત્યાં પાણી પી શકે છે.