આ એક સફળ ટીવી સીરિયલ છે, જે ઘર-ઘરમાં જોવામાં આવે છે. પરંતુ તેની ફિલ્મ બનાવવાની જરૂર શું હતી? જાણે સોનાના ઈંડા આપતી મરઘીનું પેટ ચીરીને બધાં ઈંડા એકસાથે કાઢી લેવાની ભૂલ કરવામાં આવી હોય. એક સારી ચાલતી સીરિયલને ફિલ્મના માધ્યમથી બરબાદ કરી દેવામાં આવી છે. પહેલેથી જ નવા આઈડિયાઝની અછત છે, લોકો થિયેટર નથી જઈ રહ્યા, અને ઉપરથી આવી ફિલ્મો બને તો સિનેમાનું લેવલ વધુ નીચે જતું રહેશે.

ફિલ્મની સ્ટોરી શું છે?

ફિલ્મની શરૂઆત એ જ ડાયલોગથી થાય છે કે દરેક પુરુષને પાડોશીની પત્ની સારી લાગે છે, પરંતુ અહીં અંગૂરી ભાભીનો એક વધુ દીવાનો (રવિ કિશન) આવી જાય છે અને અનિતા ભાભીનો પણ એક વધુ દીવાનો (મુકેશ તિવારી). હવે આગળ શું થશે તે જાણવા માટે થિયેટર જવાનું ટાળો, કૃપા કરીને! ભાભીજીને ટીવી પર જ જોવો એ વધુ સારું છે.

ફિલ્મ કેવી છે?

આ ફિલ્મ એક પ્રકારનું ટોર્ચર છે. સીરિયલ સારી છે, પરંતુ ફિલ્મમાં તેને બળજબરીથી ખેંચવામાં આવી છે. ઘણી જગ્યાએ ડબલ મિનિંગ જોક્સ છે, જે બિલકુલ પણ ફની લાગતા નથી. એવું લાગે છે કે તમે થિયેટરમાં આ સીરિયલનું પાયરેટેડ વર્ઝન જોઈ રહ્યા છો. ફિલ્મ સીરિયલની લેગેસીનું પણ અપમાન કરે છે. આ સીરિયલ પરિવાર સાથે બેસીને જોવામાં આવે છે, પરંતુ ફિલ્મ એ અનુભવને ક્યાંક ને ક્યાંક નુકસાન પહોંચાડે છે. જો ફિલ્મ બનાવવી જ હતી તો તેની રાઇટિંગ મજબૂત હોવી જોઈએ હતી. આવી ફિલ્મો જોઈને ગુસ્સો પણ આવે છે અને એવું લાગે છે કે આ સિનેમાનું અપમાન છે.

એક્ટિંગ

બધા કલાકારો ટીવી સીરિયલ જેવી જ એક્ટિંગ કરે છે. તેઓ ફિલ્મના પાત્રો લાગતા જ નથી, કારણ કે તેઓ એ જ પાત્રો ફરી ભજવી રહ્યા છે. રવિ કિશન અને મુકેશ તિવારી નવા પાત્રોમાં છે, પરંતુ નબળી સ્ક્રિપ્ટ સામે તેઓ પણ કંઈ કરી શક્યા નથી. નિરહુઆ ફિલ્મમાં છે, પરંતુ શા માટે છે એ સમજાતું નથી. આ પાત્ર તેના કદના એક્ટર માટે નહોતું. રવિ કિશન હવે હિન્દી સિનેમામાં મજબૂત સ્થાન બનાવી ચૂક્યા છે, એટલે તેમને આવી ફિલ્મોથી દૂર રહેવું જોઈએ.

રાઇટિંગ અને ડાયરેકશન

શશાંક બાલી, સંજય કોહલી અને વિહાન કોહલીએ ફિલ્મ લખી છે અને ડાયરેકશન પણ શશાંક બાલીએ કર્યું છે. રાઇટિંગ બહુ જ નબળી છે. ફિલ્મ જેવી રાઇટિંગ જ નથી અને ડાયરેકશન સંપૂર્ણ રીતે સીરિયલ જેવું લાગે છે.