ઉત્તર ભારત આ દિવસોમાં મુશળધાર વરસાદ અને પૂરનો સામનો કરી રહ્યું છે. પંજાબમાં પરિસ્થિતિ સૌથી ગંભીર છે, જ્યાં ભારે વરસાદ અને પૂરથી જનજીવન અસ્તવ્યસ્ત થઈ ગયું છે. રાજ્ય સરકારના જણાવ્યા અનુસાર, અત્યાર સુધીમાં 30 લોકોએ જીવ ગુમાવ્યા છે અને લગભગ 3.5 લાખ લોકો પ્રભાવિત થયા છે. 23 જિલ્લાના લગભગ 1400 ગામડા પાણીમાં ડૂબી ગયા છે. એકલા ગુરદાસપુર જિલ્લામાં જ 324 ગામડાઓ ખરાબ રીતે પ્રભાવિત થયા છે. હજારો હેક્ટર ખેતી નાશ પામી છે અને 5000 થી વધુ રાહત શિબિરો સ્થાપિત કરવામાં આવી છે. પરિસ્થિતિ એવી છે કે માત્ર માણસો જ નહીં પરંતુ પ્રાણીઓ અને પક્ષીઓ પણ ભારે મુશ્કેલીમાં છે.
મેટ્રો શહેરોમાં થોડો વરસાદ પણ પૂર જેવી સ્થિતિ
ગંભીર વાત એ છે કે પૂરથી માત્ર પંજાબમાં જ વિનાશ થયો નથી. ઉત્તરાખંડ, હિમાચલ પ્રદેશ, જમ્મુ અને કાશ્મીર જેવા શહેરોમાં પરિસ્થિતિ વધુ ખરાબ થઈ ગઈ છે. તે જ સમયે, ગુરુગ્રામ જેવા મેટ્રો શહેરોમાં થોડો વરસાદ પણ પૂર જેવી સ્થિતિનું નિર્માણ કરે છે. એક તરફ, ભારતના વિવિધ ભાગોમાં વરસાદ સરકારના દાવાઓનો પર્દાફાશ કરી રહ્યો છે, તો બીજી તરફ, કેટલાક દેશો એવા છે જેમની ડ્રેનેજ સિસ્ટમ વિશ્વમાં શ્રેષ્ઠ છે.
ખરાબ ડ્રેનેજ સિસ્ટમને કારણે વરસાદી પાણી રસ્તા પર જમા
ભારતમાં દર વર્ષે વરસાદ દરમિયાન રસ્તાઓ અને શેરીઓમાં પાણી ભરાઈ જાય છે. તેનું સૌથી મોટું કારણ ખરાબ ડ્રેનેજ સિસ્ટમ છે. ખરાબ ડ્રેનેજ સિસ્ટમને કારણે, વરસાદી પાણી રસ્તા પર જમા થાય છે, જેના કારણે રસ્તાઓ તૂટવા લાગે છે અને પૂર જેવી પરિસ્થિતિ સર્જાય છે. પંજાબની વર્તમાન પરિસ્થિતિ આ ઉણપને વધુ ઉજાગર કરે છે. સોશિયલ મીડિયા પર સામે આવેલા ગુરુગ્રામના ઘણા વીડિયો પણ સિસ્ટમની નિષ્ફળતા દર્શાવે છે. આ દેશમાં પાણી પીનારા રસ્તાઓ છે જે જર્મન ઇજનેરોએ વરસાદ અને પૂરનો અનોખો ઉપાય શોધી કાઢ્યો છે. ત્યાં રસ્તાઓ બનાવવામાં આવ્યા છે જે તરત જ વરસાદી પાણીને શોષી લે છે. પાણી આ રસ્તાઓની સપાટી પર રહેતું નથી પરંતુ સીધું ભૂગર્ભમાં જાય છે. આને કારણે, ન તો રસ્તાઓ તૂટે છે અને ન તો પાણી ભરાવાની સમસ્યા થાય છે.
હોંગકોંગની દરિયાઈ પાણી ફ્લશિંગ સિસ્ટમ
હોંગકોંગે પાણી બચાવવા અને ડ્રેનેજનો ભાર ઘટાડવા માટે એક અનોખી પદ્ધતિ અપનાવી. 1950 ના દાયકાથી, ત્યાંના 80% થી વધુ ઘરો શૌચાલય ફ્લશિંગ માટે દરિયાઈ પાણીનો ઉપયોગ કરે છે. આ માટે, તેઓએ એક અલગ પાઇપલાઇન સિસ્ટમ બનાવી છે. આ શહેરના પીવાના પાણીની બચત કરે છે અને ડ્રેનેજ પરનું દબાણ પણ ઘટાડે છે.
ઇઝરાયલ અને સિંગાપોર
ઇઝરાયલ એવો દેશ છે જે વિશ્વમાં સૌથી વધુ ગંદા પાણીનું રિસાયકલ કરે છે. અહીં 90% થી વધુ ગંદા પાણીને સાફ કરવામાં આવે છે અને ખેતરોમાં સિંચાઈ માટે ઉપયોગમાં લેવાય છે. બીજી બાજુ, સિંગાપોરે નવી પાણીની ટેકનોલોજીથી ગટરને એટલું સાફ કર્યું છે કે તેને ફરીથી પીવાલાયક બનાવી શકાય છે.
