ભારતના ઇતિહાસમાં કેટલાક એવા ગુનાઓ થયેલા છે કે જેની કહાની સાંભળતાં જ શરીરમાં કંપારી છૂટી જાય. આવી જ એક કહાની છે ડૉ. દેવેન્દ્ર શર્માની. આ એક એવા માણસની વાર્તા છે કે જે એક સમયે આયુર્વેદિક ડૉક્ટર તરીકે લોકોના જીવ બચાવતો હતો, પરંતુ સંજોગો અને પૈસાના લોભે તેને એક ભયાનક ખૂની બનાવી દીધો. વર્ષ 2002થી 2004ની વચ્ચે તેણે અનેક ટેક્સી અને ટ્રક ડ્રાઇવરોનો ભોગ લીધો, તેમના મૃતદેહ નહેરોમાં ફેંકી દીધા અને 100થી વધુ હત્યાઓ કરી હોવાનું માનવામાં આવે છે. આખરે, તેને આજીવન કેદની સજા ફટકારવામાં આવે છે, પરંતુ તેની વાર્તામાં ઘણા વળાંકો છે, જે કહાનીને વધુ રોમાંચક અને ડરામણી બનાવે છે.
દેવેન્દ્ર શર્માનો જન્મ ઉત્તર પ્રદેશના અલીગઢ જિલ્લાના એક નાના ગામ પુરેણીમાં થયો હતો. તેણે 1984માં બિહારમાંથી બેચલર ઓફ આયુર્વેદિક મેડિસિન એન્ડ સર્જરી (B.A.M.S.)ની ડિગ્રી મેળવી. ડિગ્રી મેળવ્યા પછી તેણે તેના પોતાના ગામમાં એક નાનું ક્લિનિક શરૂ કર્યું. તેણે લગભગ 11 વર્ષ સુધી આ ક્લિનિક ચલાવ્યું અને લોકોની સારવાર કરી. તે સમયમાં તે એક આદરણીય વ્યક્તિ હતી. ગામના લોકો તેને એક મહેનતુ અને શિક્ષિત ડૉક્ટર તરીકે જોતા હતા, પણ ટૂંક સમયમાં જ તેના જીવનમાં એક તોફાન આવ્યું કે જેણે બધું જ બદલી નાખ્યું.
1994માં દેવેન્દ્રએ ગેસ ડીલરશિપ યોજનામાં 11 લાખ રૂપિયાનું રોકાણ કર્યું. તેણે વિચાર્યું હતું કે આ રોકાણ તેને આર્થિક રીતે મજબૂત બનાવશે, પરંતુ તેની સાથે છેતરપિંડી થઈ ગઈ. આ યોજના છેતરપિંડી સાબિત થઈ અને તેણે તેના બધા પૈસા ગુમાવી દીધા. આ નુકસાન તેના માટે એક મોટો આર્થિક ફટકો હતો. એક ડૉક્ટર કે જેમના મનમાં આદર અને સ્થિરતા હતી, તે હવે દેવા અને ગરીબીના વમળમાં ફસાઈ ગયો. આ તે વળાંક હતો જ્યાંથી તે ગુનાની દુનિયામાં પ્રવેશ્યો.
નાણાકીય મુશ્કેલીઓએ દેવેન્દ્ર શર્માને એવો રસ્તો પસંદ કરવાની ફરજ પાડી જે તેના તબીબી વ્યવસાયથી તદ્દન વિરુદ્ધ હતો. તેણે 1994માં ગેરકાયદેસર કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટ કરવાનું શરૂ કર્યું. આ કોઈ નાનો ગુનો નહોતો, પણ એક સંગઠિત ગેંગનો ભાગ હતો. પોલીસ પૂછપરછ દરમિયાન તેણે ખુલાસો કર્યો કે 1994થી 2004 દરમિયાન તેણે 125થી વધુ ગેરકાયદેસર કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટ કરી હતી. તેને દરેક ઓપરેશન માટે 5થી 7 લાખ રૂપિયા મળતા હતા. તેનો ગેરકાયદેસર ધંધો ઉત્તર પ્રદેશથી લઈને ભારતનાં અન્ય રાજ્યો જેમ કે, રાજસ્થાન અને હરિયાણા સુધી ફેલાયેલો હતો. જયપુર, વલ્લભગઢ અને ગુડગાંવ જેવાં શહેરો તેનાં મુખ્ય કેન્દ્રો હતાં.
દેવેન્દ્ર ખૂબ જ હોશિયારીથી પોતાના ગુનાને અંજામ આપતો. તે ગરીબ અને લાચાર લોકોને નિશાન બનાવતો હતો. થોડા પૈસાની લાલચ આપીને તેમની કિડની કાઢી લેવામાં આવતી. ઘણી વાર દર્દીઓને ખબર પણ નહોતી પડતી કે તેમની સાથે શું થઈ રહ્યું છે. ઓપરેશન પછી દર્દીઓની હાલત બગડી જતી, પણ દેવેન્દ્રને કોઈ ફરક પડ્યો નહીં. તેનો એકમાત્ર હેતુ પૈસા કમાવવાનો હતો. આ રેકેટમાં તેની સાથે ઘણા લોકો સામેલ હતા, જેમાં કેટલીક નર્સો અને અન્ય તબીબી સ્ટાફનો સમાવેશ થતો હતો. આ રેકેટ એટલું મોટું હતું કે તે ઘણાં વર્ષો સુધી પોલીસથી છુપાયેલું રહ્યું.
કિડની રેકેટમાંથી ઘણા પૈસા કમાવવા છતાં, દેવેન્દ્ર શર્માની ભૂખ વધતી જ ગઈ. તેણે વધુ ખતરનાક રસ્તો પસંદ કર્યો - ટેક્સી અને ટ્રક ડ્રાઇવરોને મારી નાખવાનો. ખૂન કરવાની અને કિડની ચોરવાની આ નવી મોડસ ઓપરેન્ડીમાં દેવેન્દ્ર તેની ગેંગ સાથે એક ટેક્સી ભાડે રાખતો હતો. જે બાદ ટેક્સી ડ્રાઇવરને કોઈ નિર્જન જગ્યાએ લઈ જવામાં આવતો અને ત્યાં તેની હત્યા કરવામાં આવતી. હત્યાની પદ્ધતિ પણ ક્રૂર હતી. ક્યારેક ગળું દબાવીને, તો ક્યારેક માથા પર ભારે વસ્તુ વડે પ્રહાર કરીને હત્યા કરવામાં આવતી. આ પછી ટેક્સી ઉત્તર પ્રદેશના ગ્રે માર્કેટમાં વેચી દેવામાં આવતી કે જ્યાં દરેક વાહન માટે 20,000થી 25,000 રૂપિયા મળતા હતા.
પણ દેવેન્દ્રની ક્રૂરતા અહીં જ સમાપ્ત ન થઈ. હત્યાઓ પછી તેણે મૃતદેહોનો નિકાલ કરવા માટે એક ચોક્કસ સ્થળ પસંદ કર્યું - ઉત્તર પ્રદેશના કાસગંજ જિલ્લાની હજારા કેનાલ. આ નહેર મગરોથી ભરેલી હતી. મૃતદેહોને નહેરમાં ફેંકી દેવામાં આવતા અને મગરો તેમને ખાઈ જતા. આનાથી પુરાવાનો સંપૂર્ણપણે નાશ થશે. પોલીસ માટે લાશ શોધવી લગભગ અશક્ય બની જતી. પૂછપરછ દરમિયાન તેણે કબૂલાત કરી કે તેણે 50થી વધુ હત્યાઓ કરી છે, પરંતુ તેણે એમ પણ કહ્યું હતું કે, `50 પછી મેં ગણતરી બંધ કરી દીધી.' કેટલાક અહેવાલો અનુસાર તેણે કરેલી હત્યાની સંખ્યા 100થી વધુ હોઈ શકે છે.
દેવેન્દ્રએ આ બધું એકલાએ કર્યું ન હતું. તેની સાથે એક આખી ગેંગ હતી, જેમાં ઘણા લોકોનો સમાવેશ થતો હતો. તેમાંથી કેટલાક તેના જૂના પરિચિતો હતા, જ્યારે કેટલાકને તે પૈસાની લાલચ આપીને કામ કરાવતો. તેના બે મુખ્ય સાથીઓ હતા - ઉમેશ શર્મા અને રામપ્રકાશ. ઉમેશ તેનો દૂરનો સગો હતો કે જે અગાઉ નાના ગુનાઓમાં સંડોવાયેલો હતો. રામપ્રકાશ એક ડ્રાઈવર હતો કે જેને વાહનો ચોરી કરવાનો અને પછી ચોરી કરેલાં વાહનોને ચોરબજારમાં વેચવાનો સારો અનુભવ હતો. આ ઉપરાંત કેટલાક સ્થાનિક ગુંડાઓ પણ તેની ગેંગનો ભાગ હતા, જેમણે તેને હત્યા અને મૃતદેહોનો નિકાલ કરવામાં મદદ કરી હતી. આ ગેંગ એટલી સંગઠિત હતી કે દરેક સભ્યને પોતાનું કામ ખબર હતી અને તેઓ એકબીજા સાથે સંકલનમાં કામ કરતા હતા.
દેવેન્દ્ર શર્માનું ગુનાહિત જીવન લાંબા સમય સુધી છુપાયેલું રહી શક્યું નહીં. વર્ષ 2004માં તેને હરિયાણાના ગુડગાંવમાં ગેરકાયદેસર કિડની ટ્રાન્સપ્લાન્ટ માટે ધરપકડ કરવામાં આવી હતી. પોલીસે તેના ક્લિનિક પર દરોડા પાડ્યા, જ્યાં ઘણા પુરાવા મળી આવ્યા. આ જ સમયગાળા દરમિયાન ટેક્સી ડ્રાઇવરોની હત્યાના કિસ્સાઓ પણ પ્રકાશમાં આવ્યા. જ્યારે પોલીસે તેની પૂછપરછ શરૂ કરી, ત્યારે એક પછી એક ચોંકાવનારા ખુલાસા થયા. તેણે પોતાના ગુનાઓ વિગતવાર સમજાવ્યા, જે સાંભળીને પોલીસકર્મીઓ પણ આશ્ચર્ય ચકિત થઈ ગયા.
2004માં રાજસ્થાનની કોર્ટે તેને જયપુરમાં ટેક્સી ડ્રાઈવર મહેન્દ્ર સિંહની હત્યા બદલ આજીવન કેદની સજા ફટકારી હતી. આ તેની પહેલી મોટી સજા હતી, પણ એ તો માત્ર શરૂઆત હતી. માર્ચ, 2007માં ફરિદાબાદ એડીજે કોર્ટે તેને અને તેના બે સાથીઓ - ઉમેશ અને રામપ્રકાશને ટેક્સી ડ્રાઈવર કમલ સિંહની હત્યાના દોષિત ઠેરવ્યા. બંનેને 7-7 વર્ષની સજા ફટકારવામાં આવી હતી, જ્યારે દેવેન્દ્ર પહેલાંથી જ આજીવન કેદની સજા ભોગવી રહ્યો હતો. ત્યારબાદ 14 મે, 2008ના રોજ ગુડગાંવની એક કોર્ટે ટેક્સી ડ્રાઈવર નરેશ વર્માની હત્યા બદલ દેવેન્દ્રને મૃત્યુદંડની સજા ફટકારી. કુલ મળીને તેને 6-7 હત્યાઓનો દોષિત ઠેરવવામાં આવ્યો હતો, પરંતુ તેણે કબૂલાત કરેલી હત્યાઓની સંખ્યા ઘણી વધારે હતી.
પોલીસ માટે દેવેન્દ્રને પકડવો સરળ નહોતું. તે ખૂબ જ હોશિયાર હતો અને વારંવાર પોતાના છુપાવવાનાં સ્થળો બદલતો રહેતો, પરંતુ એક ટેક્સી ડ્રાઈવરના ગુમ થવાથી પોલીસ તેના સુધી પહોંચી ગઈ. ડ્રાઇવરના પરિવારે ફરિયાદ નોંધાવી અને જ્યારે પોલીસે વાહનની શોધ શરૂ કરી, ત્યારે તે ગ્રે માર્કેટમાં વેચાતું હોવાનું જાણવા મળ્યું. ત્યાંથી પોલીસને એક સંકેત મળ્યો, જેનાથી તેઓ દેવેન્દ્રની ગેંગ સુધી પહોંચી ગયા. હજારા કેનાલમાંથી કેટલાક માનવ શરીરના અવશેષો પણ મળી આવ્યા હતા, જે તેના ગુનાઓનો નક્કર પુરાવો બન્યા.
જાન્યુઆરી, 2020માં દેવેન્દ્ર શર્માને 16 વર્ષ જેલમાં વિતાવ્યા બાદ સારા વર્તન માટે 20 દિવસની પેરોલ મળી. જેલમાં તેણે પોતાની જાતને એક મોડલ કેદી તરીકે રજૂ કર્યો હતો, પરંતુ બહાર આવતાંની સાથે જ તેણે ફરીથી કાયદાનો ભંગ કર્યો. તે પેરોલમાંથી છટકી ગયો અને દિલ્હીના બાપ્રોલા વિસ્તારમાં છુપાઈ ગયો. ત્યાં તેણે એક વિધવા સ્ત્રી સાથે લગ્ન કર્યાં અને પોતાની ઓળખ છુપાવીને નવું જીવન શરૂ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો. તેણે પોતાનું નામ પણ બદલી નાખ્યું.
પણ તેની આ ચાલ લાંબો સમય ટકી નહીં. જુલાઈ, 2020માં દિલ્હી પોલીસે તેનું ઠેકાણું શોધી કાઢ્યું. બાતમીના આધારે પોલીસે દરોડો પાડીને તેની ધરપકડ કરી હતી. પૂછપરછ દરમિયાન તેણે કહ્યું કે તે હવે શાંતિપૂર્ણ જીવન જીવવા માંગે છે, પણ તેના લોહીથી ખરડાયેલા હાથ પછી શું કાયદો તેને સામાન્ય જીવન જીવવાની તક આપી શકે?
દેવેન્દ્ર શર્માના ગુનાઓ પાછળનો મુખ્ય હેતુ પૈસા હતો. ગેસ ડીલરશિપમાં છેતરપિંડી થયા બાદ તે આર્થિક રીતે ભાંગી પડ્યો હતો. તેણે કિડની રેકેટ અને હત્યાઓ દ્વારા ઝડપી અને સરળતાથી પૈસા કમાવવાનો માર્ગ પસંદ કર્યો, પરંતુ પોલીસ માને છે કે પૈસા જ તેનો એકમાત્ર હેતુ નહોતો. તેને ગુનાઓ કરવાનો પણ એક વિચિત્ર જુસ્સો હતો. મૃતદેહોને મગરો સામે ફેંકી દેવા એ તેના ગાંડપણનો પુરાવો હતો. તેના વર્તન પરથી સ્પષ્ટ થતું હતું કે તે એક ઠંડા કલેજાનો ગુનેગાર હતો.
