1978નું વર્ષ. અમેરિકાના કેલિફોર્નિયા રાજ્યના સેક્રામેન્ટો શહેરમાં ભયનો માહોલ છવાયો હતો. એક હત્યારો જેની ક્રૂરતાની કલ્પના પણ કરી શકાય નહીં.
તે શેરીઓમાં ભટકતો હતો. તેના ગુનાઓની શૈલી એવી હતી કે પોલીસ પણ મૂંઝાઈ ગઈ હતી. તે મનુષ્યનું લોહી પીતો હતો, માનવ શરીરનાં અંગો ખાતો હતો અને પોતાનાં કૃત્યોને એક અજીબ વિધિ માનતો હતો. આ હત્યારાનું નામ હતું રિચાર્ડ ટ્રેન્ટન ચેઝ કે જેને આજે દુનિયા `ડ્રેક્યુલા કિલર' તરીકે ઓળખે છે.
રિચાર્ડ ટ્રેન્ટન ચેઝનો જન્મ 1950માં થયો હતો. બાળપણથી જ તે વિચિત્ર વર્તન કરતો હતો. તેનાં માતા-પિતાએ તેને સમજવાની કોશિશ કરી, પણ નિષ્ફળ રહ્યાં. નાનપણમાં જ તેને પથારી પલાળવાની આદત હતી અને તે શારીરિક રીતે નબળો હતો. તેને વારંવાર માથાનો દુખાવો થતો હતો અને તેની માતાએ તેને ડોક્ટર પાસે લઈ જવાનું શરૂ કર્યું, પણ કોઈ શારીરિક કારણ મળ્યું નહીં. આ માથાના દુખાવા અને અન્ય શારીરિક સમસ્યાઓનો ભય તેના મગજમાં ઘર કરી ગયો. તેને લાગતું હતું કે તેના શરીરની અંદર કંઈક ગરબડ છે અને તેનું શરીર ધીમે ધીમે પીગળી રહ્યું છે.
આ વિચિત્ર વિચારસરણીને કારણે તે પોતાના શરીરની જીવંતતા પાછી મેળવવાના અજીબ પ્રયાસો કરવા લાગ્યો. કિશોરાવસ્થામાં તેણે પડોશનાં પ્રાણીઓને પકડવાનું શરૂ કર્યું. તે નાનાં પશુઓ જેમ કે, બિલાડી અને કૂતરાંઓને ત્રાસ આપતો અને તેને ક્યારેક મારી પણ નાખતો. ત્યારબાદ તે તેમના શરીરનાં અંગોને કાપી નાખતો અને તે પ્રાણીઓનું લોહી પીતો. આ પ્રવૃત્તિઓથી તેના મનમાં એક વિચિત્ર સંતોષની લાગણી સર્જાતી હતી, જાણે કે તે કોઈક અદૃશ્ય શક્તિને પોતાના શરીરમાં અનુભવી રહ્યો હોય.
1970ના દાયકાની શરૂઆતમાં તેની માનસિક સ્થિતિ વધુ બગડી. તેના મિત્રો અને પરિવારે તેનાથી દૂર રહેવાનું શરૂ કર્યું. તે ડ્રગ્સ અને આલ્કોહોલનો શિકાર બન્યો. એકવાર તેને કોઈએ ડ્રગ્સ આપી દીધા પછી તેના વર્તનમાં મોટો ફેરફાર આવ્યો. તેને લાગવા માંડ્યું કે તેનું માથું પલળી રહ્યું છે અને તેને પોતાનું જીવન જોખમમાં લાગી રહ્યું છે.
1976માં તેણે માનસિક સારવાર લેવાનું શરૂ કર્યું. તેને `સ્કિઝોફ્રેનિયા'નું નિદાન થયું. હોસ્પિટલમાં પણ તેનું વર્તન વિચિત્ર હતું. તે નાનાં પક્ષીઓને મારી નાખતો અને તેમનું લોહી પીતો. ડોક્ટરોએ તેને દવાઓ આપી અને એક ચોક્કસ સમયગાળા પછી તેને હોસ્પિટલમાંથી રજા આપી દેવામાં આવી. આ રજા તેના અને સેક્રામેન્ટો શહેર માટે એક ભયાનક શરૂઆત હતી. હોસ્પિટલમાંથી બહાર આવ્યા પછી તેના મગજમાં શિકારની ભૂખ વધુ વધી ગઈ હતી. તેને હવે પ્રાણીઓ પૂરતાં નહોતાં. તેને માણસના લોહીની જરૂર હતી.
1977ના ઓગસ્ટ મહિનામાં સેક્રામેન્ટોના એક શાંત વિસ્તારમાં એક ગોળીબારની ઘટના બની. રસ્તા પર ચાલી રહેલા 51 વર્ષીય એમ્બ્રોઝ ગ્રિફિનને ગોળી વાગી અને તેમનું મૃત્યુ થયું. પોલીસ માટે આ એક સામાન્ય ગુનો લાગતો હતો, પણ તેમને ખબર નહોતી કે આ તો એક ભયાનક સિલસિલાની શરૂઆત હતી. આ ઘટનાનો ગુનેગાર રિચાર્ડ ચેઝ હતો. તેણે કોઈ કારણ વિના ગ્રિફિનને મારી નાખ્યો હતો.
આ પ્રથમ માનવ શિકાર પછી ચેઝની માનસિક વિકૃતિ વધુ વધી. તે હવે ઘરોમાં પ્રવેશ કરીને ત્યાં રહેતા લોકોને ડરાવતો અને તેમને મારી નાખવાની ધમકી આપતો. તેની વિચિત્રતા એટલી વધી ગઈ હતી કે તે ઘરના દરવાજા અખંડ છોડી દેતો, પણ બારીઓ તોડીને અંદર પ્રવેશતો. તે માનતો હતો કે દરવાજાનો ઉપયોગ કરવાથી તેના મગજની નસો બંધ થઈ જાય છે.
28 ડિસેમ્બર, 1977ના રોજ સેક્રામેન્ટોમાં પહેલો ભયાનક ગુનો બન્યો. 22 વર્ષીય થેરેસા વોલિન પોતાના ઘરમાંથી ગુમ થઈ ગઈ. તેના પતિએ તેની શોધખોળ શરૂ કરી, પણ તે નિષ્ફળ રહ્યો. થેરેસાના ઘરમાંથી બારીનો કાચ તૂટેલો મળ્યો. પોલીસને શંકા હતી કે આ કોઈ લૂંટની ઘટના છે, પણ જ્યારે પોલીસને થેરેસાના ઘરની અંદર જ તેનું મૃત શરીર મળ્યું, ત્યારે તેમના હોશ ઊડી ગયા. થેરેસાને ગોળી મારવામાં આવી હતી અને તેના શરીરને ભયાનક રીતે વિકૃત કરવામાં આવ્યું હતું. તેના શરીર પરથી જાણવા મળ્યું કે હત્યારાએ તેનું લોહી પીધું હતું અને શરીરનાં અંગોનો પણ ઉપયોગ કર્યો હતો. પોલીસ માટે આ એક નવો અને અકલ્પનીય ગુનો હતો.
11 જાન્યુઆરી, 1978. સેક્રામેન્ટો ફરી એકવાર ગભરાઈ ગયું. 38 વર્ષીય ઇવલિન મિરોથ કે જેઓ ગર્ભવતી હતાં અને તેમનો 6 વર્ષનો પુત્ર જેસન તેમના ઘરમાં મૃત અવસ્થામાં મળી આવ્યાં. બંનેને ગોળી મારવામાં હતી. આ વખતે પણ ગુનેગારે એ જ ગુનાની શૈલી અપનાવી હતી. ઇવલિનના શરીરને પણ વિકૃત કરવામાં આવ્યું હતું અને તેનું લોહી પીવામાં આવ્યું હતું. આ ગુનામાં એક નવું ભયાનક તથ્ય સામે આવ્યું. ગુનેગારે ઇવલિનના શરીરનાં અંગો કાપ્યાં હતાં અને તેને એક વાસણમાં મૂકીને રસોઈ બનાવી હતી. આ ઘટનાએ પોલીસ અને સમગ્ર શહેરને હચમચાવી દીધું.
પોલીસને હવે ખબર હતી કે આ એક સીરિયલ કિલરનો કાળો પડછાયો છે. તેઓએ આ હત્યારાને `ડ્રેક્યુલા કિલર' તરીકે ઓળખવાનું શરૂ કર્યું. આ હત્યારાનું વર્તન એટલું અજીબ હતું કે પોલીસને તેના ગુનાઓની કડીઓ જોડવી મુશ્કેલ બની રહી હતી. તે ફક્ત એવાં ઘરોમાં પ્રવેશતો, જેનો દરવાજો ખુલ્લો હોય અને જો દરવાજો બંધ હોય તો તે બારી તોડીને પ્રવેશતો. તે માનતો હતો કે બંધ દરવાજો તેના જીવન માટે ખતરો છે.
આ ગુનાઓનો સિલસિલો અહીં અટક્યો નહીં. 28 જાન્યુઆરી, 1978. 40 વર્ષીય ડેન મેરેડિથનની પણ તેના ઘરમાં ગોળી મારી હત્યા કરી દેવામાં આવી. આ વખતે પણ ગુનાની શૈલી એ જ હતી. લોહી પીવામાં આવ્યું અને શરીરનાં અંગોને ખાવામાં આવ્યાં.
સેક્રામેન્ટો શહેર હવે ડરના ઓથાર હેઠળ જીવી રહ્યું હતું. દરેક વ્યક્તિને પોતાના ઘરમાં સુરક્ષાનો અભાવ લાગી રહ્યો હતો. પોલીસને આ હત્યારાને પકડવા માટે કોઈ મજબૂત કડીઓ મળી રહી નહોતી, પણ આખરે એક નાની ભૂલે આ હત્યારાને પોલીસ સુધી પહોંચાડી.
આખરે 1978ના ફેબ્રુઆરી મહિનામાં એક પોલીસ અધિકારીને એક વિચિત્ર કારની માહિતી મળી. એક કાર, જે અજીબ રીતે દોડી રહી હતી અને તેનો ડ્રાઈવર અજીબ રીતે વર્તી રહ્યો હતો. તે એક મકાન પાસે પાર્ક કરી હતી. આ મકાનમાંથી એક માણસ બહાર આવ્યો, જેનો ચહેરો ગુસ્સાથી ભરેલો હતો અને તેણે પોલીસને કહ્યું કે આ માણસ ઘણા દિવસોથી તેની ગાડીને નુકસાન પહોંચાડી રહ્યો છે. પોલીસને શંકા ગઈ અને તેઓએ કારની તપાસ કરી. કારની અંદર તેમને એક ડ્રગનું પેકેટ મળ્યું.
આ માહિતી પછી પોલીસે આ વિચિત્ર માણસની શોધખોળ શરૂ કરી. તેઓએ તેના ઘરની તપાસ કરવાનું શરૂ કર્યું. જ્યારે પોલીસ રિચાર્ડ ચેઝના ઘર સુધી પહોંચી, ત્યારે તેમને એક ભયાનક દૃશ્ય જોવા મળ્યું. ચેઝના ઘરની અંદર પોલીસને લોહીના ડાઘ, પ્રાણીઓનાં મૃત શરીર અને માનવ અવશેષોના ટુકડા મળ્યા. ચેઝે પોતાના ઘરમાં એક અજીબ દુનિયા બનાવી હતી. તેના ફ્રીઝમાં માનવ અવશેષો, લોહીનાં વાસણો, અને અન્ય ભયાનક વસ્તુઓ ભરેલી હતી. પોલીસને આખરે આ હત્યારાની ઓળખ મળી ગઈ.
રિચાર્ડ ચેઝને પકડી પાડવામાં આવ્યો. તેણે ગુનો કબૂલ કર્યો, પણ સાથે સાથે તેણે પોતાની વિચિત્ર કલ્પનાઓ પણ વ્યક્ત કરી. તેણે પોલીસને જણાવ્યું કે તેને અન્ય ગ્રહવાસીઓ દ્વારા આદેશો મળતા હતા અને તેને લાગતું હતું કે તેના શરીરને જીવંત રાખવા માટે લોહી અને અંગોની જરૂર છે. તેણે કહ્યું કે જો તે કોઈકનું લોહી પીશે તો તે અમર બની જશે.
રિચાર્ડ ચેઝનો કેસ કોર્ટમાં ગયો. તેના વકીલોએ તેના માનસિક રોગનો લાભ લેવાનો પ્રયાસ કર્યો. તેઓએ કહ્યું કે ચેઝ `સ્કિઝોફ્રેનિયા'થી પીડાઈ રહ્યો છે અને તે પોતાનાં કૃત્યો માટે જવાબદાર નથી. તેમણે `ટ્વિંકી ડિફેન્સ'નો ઉપયોગ કરવાનો પ્રયાસ કર્યો, જેમાં તેઓએ કહ્યું કે ચેઝની મગજની સ્થિતિ તેના ખોરાક અને ડ્રગ્સના કારણે બગડી હતી.
પણ સરકારી વકીલોએ ચેઝની બધી યુક્તિઓને નિષ્ફળ કરી દીધી. તેઓએ કોર્ટને સમજાવ્યું કે ચેઝ સંપૂર્ણ રીતે સભાન હતો અને તેણે પોતાના ગુનાઓને યોજનાપૂર્વક અંજામ આપ્યો હતો. તેઓએ કહ્યું કે ચેઝે પોતાના ગુનાઓને છુપાવવા માટે તમામ પ્રયાસો કર્યા હતા અને જો તે માનસિક રીતે બીમાર હોત તો તે આટલી ચોકસાઈપૂર્વક ગુનાઓ કરી શકત નહીં.
આખરે કોર્ટે રિચાર્ડ ચેઝને ચાર હત્યાઓ માટે દોષિત ઠેરવ્યો. તેને 1979માં ગૅસ ચેમ્બરમાં મૃત્યુદંડની સજા સંભળાવવામાં આવી. ચેઝને સેન ક્વેન્ટિન જેલમાં બંધ કરવામાં આવ્યો. તે જેલમાં પણ પોતાની વિચિત્ર આદતો ચાલુ રાખતો હતો. તે અન્ય કેદીઓ પાસેથી લોહી માંગતો અને તે પણ ન મળે તો તે પોતાનું લોહી પીતો. તે માનતો હતો કે જો તે લોહી પીવાનું બંધ કરશે તો તે મરી જશે.
આથી જેલમાં તેની સારવાર માટે ડોક્ટર બોલાવવામાં આવ્યા. ડોક્ટરે કેટલીક દવાઓ આપી, પરંતુ રિચાર્ડ ચેઝનું જીવન 26 ડિસેમ્બર, 1980ના રોજ સમાપ્ત થઈ ગયું. તેને જેલમાં જે દવાઓ આપવામાં આવી હતી તેનાથી તેની માનસિક સ્થિતિ સ્થિર હતી, તેમ છતાં એક દિવસ તે પોતાના સેલમાં મૃત અવસ્થામાં મળી આવ્યો. તેણે આત્મહત્યા કરી હતી. તેણે દવાઓનો ઓવરડોઝ લીધો હતો. આ રીતે ડ્રેક્યુલા કિલર રિચાર્ડ ચેઝનો અંત આવ્યો.
રિચાર્ડ ચેઝની વાર્તા એક ભયાનક ચેતવણી છે કે માનસિક રોગ કેવી રીતે એક વ્યક્તિને ક્રૂરતાના શિકારમાં ફેરવી શકે છે. તેની વાર્તા આજે પણ ગુનાહિત મનોવિજ્ઞાનના અભ્યાસ માટે એક મહત્ત્વનો વિષય છે. તેનાં કૃત્યોથી સેક્રામેન્ટો શહેરના લોકોના મનમાં જે ડર પેદા થયો હતો, તે આજે પણ કાયમ છે. રિચાર્ડ ચેઝ એક અસામાન્ય કિલર હતો, જેણે પોતાના રોગને પોતાનાં કૃત્યોને વાજબી ઠેરવવા માટે ઉપયોગમાં લીધો. તેની વાર્તા એ યાદ અપાવે છે કે દુનિયામાં કેટલાક લોકો એવા હોય છે જેમનાં કૃત્યોની પાછળ કોઈ તર્ક કે કારણ હોતું નથી, ફક્ત અંધકાર અને ભય હોય છે.