ફ્રાન્સના શાંત અને રળિયામણા અલ્સેસ વિસ્તારમાં જ્યારે રાત્રિનો અંધકાર ઊતરે છે, ત્યારે પહાડોની ઠંડી હવા કદાચ એવાં રહસ્યોને છુપાવી રહી હતી, જેની કલ્પના સામાન્ય માનવી માટે અશક્ય હતી.
1960ના દાયકામાં ફ્રાન્સના વિટનહેમ, હૌટ-રિનના એક ગરીબ પરિવારમાં જન્મેલો યવાન કેલર શરૂઆતથી જ સમાજની નજરોમાં એક સામાન્ય મજૂર હતો, પણ તેની અંદર એક એવું રાક્ષસી તત્ત્વ ઊછરી રહ્યું હતું જે તેને ઇતિહાસના સૌથી ખતરનાક સિરિયલ કિલરોની યાદીમાં મોખરે લાવવાનું હતું. તેના જીવનની શરૂઆત નાની-મોટી ચોરીઓથી થઈ હતી, પરંતુ જેમ જેમ સમય વીતતો ગયો તેમ તેમ તેની પદ્ધતિ અને તેના ઇરાદાઓ વધુ ઘાતક બનતા ગયા. કેલરના ગુનાઓની સૌથી મોટી ખાસિયત એ હતી કે તે કોઈ હથિયારનો ઉપયોગ કરતો નહોતો, તે કોઈ લોહી રેડતો નહોતો, છતાં તેના શિકાર ક્યારેય જીવતા બચતા નહોતા. તેણે હત્યા કરવાની કળા એટલી હદે કેળવી લીધી હતી કે વર્ષો સુધી ડોક્ટરો અને પોલીસ તેના દ્વારા કરવામાં આવેલી હત્યાઓને કુદરતી મૃત્યુ માનીને ફાઈલો બંધ કરી દેતા હતા.
વાર્તાની શરૂઆત 1989ના એપ્રિલ મહિનામાં થાય છે, જ્યારે બ્રુનસ્ટેટ નામના ગામમાં એક વૃદ્ધા પોતાના ઘરમાં મૃત અવસ્થામાં મળી આવે છે. પોલીસ જ્યારે ઘટનાસ્થળે પહોંચી ત્યારે ઘરની સ્થિતિ એકદમ સામાન્ય હતી. કોઈ કબાટ તૂટેલો નહોતો, કોઈ સંઘર્ષનાં નિશાન નહોતાં અને વૃદ્ધાના શરીર પર એક પણ ઉઝરડો નહોતો. તે સમયે મેડિકલ રિપોર્ટમાં હાર્ટએટેક અથવા વૃદ્ધાવસ્થાને કારણે થયેલું મૃત્યુ દર્શાવવામાં આવ્યું. આ એક એવી પેટર્ન હતી જે કેલરે આગામી બે દાયકા સુધી જાળવી રાખી. કેલર હંમેશાં રાત્રિના સમયે છત પરથી અથવા બારી વાટે અંદર પ્રવેશતો હતો. તે ખાસ કરીને એકલવાયું જીવન જીવતી વૃદ્ધ મહિલાઓને નિશાન બનાવતો હતો. તેની પદ્ધતિ અત્યંત ક્રૂર છતાં શાંત હતી. તે પીડિતના ચહેરા પર ઓશીકું દબાવીને તેને ગૂંગળાવી દેતો હતો. શ્વાસ લેવાની પ્રક્રિયા બંધ થઈ જાય અને હૃદયના ધબકારા થોભી જાય ત્યાં સુધી તે રાહ જોતો અને પછી અત્યંત ચપળતાથી ઘરની કીમતી વસ્તુઓ અને રોકડ રકમ ચોરીને અદૃશ્ય થઈ જતો હતો.
વર્ષો વીતતાં ગયાં અને અલ્સેસની આસપાસનાં ગામોમાં વૃદ્ધાઓના રહસ્યમય મૃત્યુનો આંકડો વધવા લાગ્યો. લોકોમાં ડર હતો, પણ કોઈને ખબર નહોતી કે આ કોઈ માણસનું કામ છે કે પછી કુદરતનો પ્રકોપ. કેલર પોતાની ઓળખ છુપાવવામાં એટલો માહેર હતો કે તેણે ક્યારેય કોઈ પુરાવો પાછળ છોડ્યો નહીં. તેની પાસે એક સાઇકલ હતી જેના પર તે કિલોમીટરો સુધી સફર કરતો અને પોતાના શિકારની જાસૂસી કરતો. 1990ના દાયકામાં જ્યારે ફ્રાન્સની પોલીસ અન્ય હાઈ-પ્રોફાઈલ કેસોમાં વ્યસ્ત હતી, ત્યારે કેલરે પડોશી દેશો જેવા કે જર્મની અને સ્વિટ્ઝર્લેન્ડમાં પણ પોતાની જાળ બિછાવી દીધી હતી. તે માત્ર ચોર નહોતો, તે મૃત્યુનો એક એવો મહારથી હતો જે જાણતો હતો કે કાયદાની છટકબારીઓ ક્યાં છે. તેને પકડવો એટલા માટે મુશ્કેલ હતો, કારણ કે તે કોઈ ચોક્કસ વિસ્તાર સુધી મર્યાદિત નહોતો અને તેના શિકારો વચ્ચે કોઈ સીધો સંબંધ નહોતો.
વળાંક ત્યારે આવ્યો જ્યારે 2003માં એક વૃદ્ધાની દીકરીએ પોલીસને આગ્રહ કર્યો કે તેની માતાનું મૃત્યુ કુદરતી હોઈ શકે નહીં, કારણ કે ઘરની કેટલીક નાની કીમતી ચીજો ગાયબ હતી. જોકે, શરૂઆતમાં તપાસમાં કંઈ ખાસ મળ્યું નહીં, પરંતુ એક નિષ્ઠાવાન પોલીસ અધિકારીને શંકા ગઈ કે પાછલા દાયકાઓમાં થયેલા આવા અનેક `કુદરતી' મૃત્યુ પાછળ કોઈ સામ્યતા હોઈ શકે છે. તપાસકર્તાઓએ જૂની ફાઈલો ખોલવાનું શરૂ કર્યું અને એક ચોંકાવનારો આંકડો સામે આવ્યો. ડઝનબંધ મહિલાઓ જેઓ તંદુરસ્ત હતી, તેઓ અચાનક રાત્રે મૃત્યુ પામી હતી અને દરેક વખતે કંઈક ને કંઈક નાની રકમ અથવા દાગીના ગાયબ થયા હતા. પોલીસ હવે એક `અદૃશ્ય કિલર'ની શોધમાં હતી, જેની કોઈ તસવીર કે નામ તેમની પાસે નહોતું.
કેલરની ધરપકડનો સિલસિલો સપ્ટેમ્બર 2006માં શરૂ થયો. પોલીસે બાતમીદારો અને શંકાસ્પદ લોકોની હિલચાલ પર વોચ રાખી હતી. યવાન કેલરનું નામ એક નાની ચોરીની ઘટનામાં બહાર આવ્યું અને જ્યારે પોલીસે તેના ઘરની તલાશી લીધી ત્યારે ત્યાંથી મળી આવેલી ચીજોએ સૌના હોશ ઉડાવી દીધા. ત્યાં અનેક એવી વસ્તુઓ હતી, જે વર્ષો પહેલાં ગાયબ થયેલી મહિલાઓની હતી. પોલીસની કડક પૂછપરછમાં કેલરનો અહંકાર જાગી ઊઠ્યો. તે એક ઠંડું કલેજું ધરાવતો શિકારી હતો, જેણે પૂછપરછ દરમિયાન જરાય પસ્તાવો દર્શાવ્યો નહીં. તેણે હસતા મુખે સ્વીકાર્યું કે તેણે 150થી વધુ હત્યાઓ કરી છે. તપાસકર્તાઓ આ આંકડો સાંભળીને સ્તબ્ધ થઈ ગયા, કારણ કે અત્યાર સુધી ફ્રાન્સના ઇતિહાસમાં કોઈ પણ ગુનેગારે આટલી મોટી સંખ્યામાં હત્યાઓનો દાવો કર્યો નહોતો. જો આ સત્ય હોય તો યવાન કેલર ફ્રાન્સનો જ નહીં, પણ સમગ્ર યુરોપનો સૌથી મોટો અને ઘાતક સિરિયલ કિલર સાબિત થઈ શકે તેમ હતો. તેણે એક પછી એક ઘટનાઓની એવી ચોકસાઈથી વિગતો આપી, જે માત્ર ગુનેગાર જ જાણી શકે. તેણે પોતાની પદ્ધતિ સમજાવતાં કહ્યું કે તે કેવી રીતે પીડિતના શ્વાસ બંધ થવાની ક્ષણનો આનંદ લેતો હતો, કેવી રીતે તે અંધારામાં બેસીને તેમના અંતિમ શ્વાસની પ્રતીક્ષા કરતો હતો.
કેલરની માનસિકતા એક રહસ્ય હતી. તે પોતાની જાતને એક `દયાવાન' હત્યારો માનતો હતો, જે વૃદ્ધાઓને તેમના એકલવાયા જીવનમાંથી મુક્તિ અપાવતો હતો, પરંતુ તેના ઘરમાંથી મળી આવેલી ચોરીની વસ્તુઓ સાબિત કરતી હતી કે તેનો અસલી હેતુ લૂંટ અને અત્યંત વિકૃત આનંદ હતો. તપાસ જેમ જેમ આગળ વધી તેમ તેમ ખબર પડી કે તેણે માત્ર ફ્રાન્સ જ નહીં, પરંતુ પડોશી દેશોની સરહદો ઓળંગીને પણ અનેક નિર્દોષોના જીવ લીધા હતા. તેનાં નિવેદનોમાં રહેલી સચોટતાએ પોલીસને આશ્ચર્યમાં મૂકી દીધી હતી. તે દરેક ઘરનો નકશો, પીડિતનાં પહેરેલાં કપડાં અને જે વસ્તુઓ તેણે ચોરી હતી તેની વિગતવાર માહિતી આપી શકતો હતો. આ બાબત સાબિત કરતી હતી કે તે માત્ર એક હત્યારો નહોતો, પરંતુ એક અત્યંત કુશળ અને સાવધ આયોજક હતો, જેણે દાયકાઓ સુધી કાયદાના રક્ષકોને અંધારામાં રાખ્યા હતા.
જોકે, આ વાર્તાનો અંત તેનાથી પણ વધુ નાટકીય અને રહસ્યમય રહ્યો. સપ્ટેમ્બર, 2006ની 22મી તારીખે, જ્યારે કેલર પોલીસ કસ્ટડીમાં હતો અને તેને કોર્ટમાં રજૂ કરવાની અંતિમ તૈયારીઓ ચાલી રહી હતી, ત્યારે તેણે આત્મહત્યા કરી લીધી. જેલની કોટડીમાં તેણે બેડશીટનો ઉપયોગ કરીને ફાંસો ખાઈ લીધો. તેની આ આત્મહત્યા પાછળ કદાચ પકડાઈ જવાનો ડર હતો અથવા તો તેના ગુનાઓનાં રહસ્યોને પોતાની સાથે જ રાખવાની જીદ. તેની સાથે જ તે રહસ્ય પણ હંમેશ માટે દફન થઈ ગયું કે તેણે ખરેખર કેટલી હત્યાઓ કરી હતી. પોલીસે સત્તાવાર રીતે 23 હત્યાઓની પુષ્ટિ કરી હતી, પરંતુ કેલરના દાવા મુજબ આ આંકડો 150ની ઉપર હતો.
તપાસકર્તાઓનું માનવું છે કે અનેક એવા કેસો હશે, જે ક્યારેય ઉકેલી શકાયા નથી, કારણ કે કેલરે કોઈ પણ પુરાવા પાછળ છોડ્યા નહોતા.
યવાન કેલરનો આ કિસ્સો આજે પણ ક્રાઈમ ઈતિહાસમાં એક એવા પ્રકરણ તરીકે જાણીતો છે જ્યાં એક સામાન્ય દેખાતો માણસ પોતાની અંદર કેટલું મોટું રાક્ષસી ઝેર છુપાવીને વર્ષો સુધી સમાજની વચ્ચે ફરી શકતો હતો. તેની શાંત અને વ્યવસ્થિત હત્યા કરવાની પદ્ધતિએ ફોરેન્સિક સાયન્સ અને પોલીસ તપાસની પદ્ધતિઓ સામે અનેક ગંભીર સવાલો ઊભા કર્યા હતા. મેડિકલ સાયન્સની એ મર્યાદા પણ અહીં સ્પષ્ટ થઈ હતી કે કેવી રીતે કુશળતાપૂર્વક કરવામાં આવેલી હત્યાને દાયકાઓ સુધી `કુદરતી મૃત્યુ' તરીકે જોવામાં આવી. તે એક એવો ગુનેગાર હતો જેણે સાબિત કર્યું કે સૌથી ભયાનક રાક્ષસો ઘણીવાર સામાન્ય માનવીના મહોરા પાછળ છુપાયેલા હોય છે.
આવી જ પોસ્ટ વાંચવા માટે ક્લિક કરો