એક સોનેરી સવારે સીઓનીના ઘનઘોર અને સુંદર જંગલમાં માનવબાળ મોગલી એક ઊંચા જાંબુડાના ઝાડની લીલીછમ ડાળી પર ઊંધો લટકીને મીઠાં મીઠાં રસાળ જાંબુ ખાવાની મજા માણી રહ્યો હતો. ત્યાં જ નીચે ઝાડીઓમાંથી એક અવાજ સંભળાયો, "મોગલી! તું અહીં મસ્તીમાં રમી રહ્યો છે અને આખું જંગલ એક મોટી મુસીબતમાં મુકાઈ ગયું છે!"
મોગલીએ હળવેથી નીચે જોયું તો કાળો ચમકતો દીપડો બગીરા તેના તીક્ષ્ણ અને ગુસ્સાવાળા ડોળા પટપટાવીને ઊભો હતો. મોગલી ઝડપથી સરકીને ઝાડ પરથી નીચે આવ્યો અને ચિંતાથી પૂછ્યું, "શું થયું બગીરા? શું પેલો ક્રૂર શેરખાન પાછો આવ્યો છે?" "ના, શેરખાન નથી આવ્યો, પણ જંગલની બરાબર વચ્ચે આવેલા જૂના મોટા તળાવમાં નદીનું પાણી આવતું સાવ બંધ થઈ ગયું છે. જો પાણી નહીં મળે તો જંગલનાં બધાં નિર્દોષ પ્રાણીઓ તરસ્યાં મરી જશે," બગીરાએ ખૂબ જ ચિંતાતુર અવાજે પરિસ્થિતિ સમજાવી.
એટલામાં જ ઝાડીઓમાંથી ભારે પગલાંનો "ધબ... ધબ..." અવાજ આવ્યો અને ગોળમટોળ `બાલુ' રીંછ મોઢામાં મીઠું મધ ચૂસતું ચૂસતું ત્યાં આવી પહોંચ્યું. "અરે મારા દોસ્તો! આટલી બધી ચિંતા કેમ કરો છો? જ્યાં સુધી મારી પાસે આ તીક્ષ્ણ મગજ અને મીઠું મધ છે, ત્યાં સુધી કોઈ પણ મુશ્કેલીનો ઉકેલ ચપટીમાં નીકળી જ જશે!" બાલુએ તેના મસ્તીખોર અને ભારે અવાજમાં કહ્યું.
ત્રણેય મિત્રો તરત જ સમસ્યાનું સાચું કારણ શોધવા માટે નદીના કિનારે કિનારે આગળ વધ્યા. નદીના ઉપરના પહાડી ભાગમાં પહોંચીને તેમણે જે જોયું તેનાથી તેઓ આશ્ચર્યચકિત થઈ ગયાં! એક મોટો અને ભયાનક અજગર નદીના બે વિશાળ પથ્થરો વચ્ચે એવી રીતે ગોળ-ગોળ વીંટળાઈને સૂતો હતો કે તેના જાડા શરીરને કારણે નદીનો આખો પ્રવાહ રોકાઈ ગયો હતો અને પાણી આગળ જઈ શકતું નહોતું.
બાલુએ આગળ વધીને અજગરને જગાડવાનો પ્રયત્ન કરતાં કહ્યું, "એય કા (અજગરનું નામ)! જલદી ઊઠ, તારા કારણે આખું જંગલ પાણી વગર તરસ્યું મરી રહ્યું છે!" પણ કા તો પોતાના ઘેરા અને આળસુ અવાજમાં બોલ્યો, "મને ડિસ્ટર્બ ન કરો. મારી આખી પીઠ પર બહુ ખંજવાળ આવે છે, એટલે હું આ ઠંડા પથ્થર સાથે શરીર ઘસીને શાંતિથી સૂતો છું."
બગીરા તેને બળજબરીથી ખસેડવા ગયો પણ કા ખૂબ જ ભારે હતો. ત્યારે ચતુર મોગલીએ તરત જ પોતાની બુદ્ધિ વાપરી. તેણે બાલુ પાસે જઈને કહ્યું, "બાલુ, તારી પાસે જે મીઠું મધ છે તે આ પથ્થરની બીજી તરફ લગાવી દે!" બાલુએ એક ક્ષણ પણ ગુમાવ્યા વગર પથ્થર પર મધ ચોંટાડી દીધું. મીઠા મધની સુગંધ આખા વિસ્તારમાં ફેલાઈ ગઈ અને જંગલની નાની-મોટી હજારો કીડીઓ અને મધમાખીઓ ત્યાં દોડી આવી.
અચાનક કીડીઓએ કાની પીઠ પાસે ચોંટેલું મધ ચાટવાનું શરૂ કર્યું. કાને જે પીઠમાં અસહ્ય ખંજવાળ આવતી હતી, તેમાં કીડીઓના મૃદુ સ્પર્શથી એવો અદ્ભુત મસાજ મળ્યો કે તે ખુશીથી ઝૂમી ઊઠ્યો! તે આંખો બંધ કરીને બોલ્યો, "અરે વાહ! આ તો બહુ સરસ મસાજ છે!" ખુશી અને આનંદમાં ને આનંદમાં કા પથ્થર પરથી ખસીને બાજુમાં સરી ગયો. જેવો કા પથ્થર પરથી ખસ્યો કે તરત જ રોકાયેલું પાણી ધસમસતું અને ખળખળ વહેતું આગળ વધી ગયું. સુકાઈ ગયેલું તળાવ ફરીથી પાણીથી છલોછલ ભરાઈ ગયું.
મોગલીની આવી ચતુરાઈ જોઈને બગીરાએ ગર્વથી તેની પીઠ થાબડી અને બાલુએ મોગલીને હવામાં ઉછાળીને પ્રેમથી ભેટી લીધો. આખું જંગલ મોગલી, બગીરા અને બાલુનો જયજયકાર કરવા લાગ્યું. સાંજે બધાં પ્રાણીઓએ તળાવના કિનારે ભેગા થઈને પેટ ભરીને પાણી પીધું અને આખી રાત નાચી-ગાઈને ઉત્સવ મનાવ્યો.
આવી જ પોસ્ટ વાંચવા માટે ક્લિક કરો
