વિરાગ કોલેજમાં આવતા-જતા સોસાયટીમાં જ તેના રો-હાઉસથી થોડા જ દૂર માતૃશક્તિ લખેલા રો-હાઉસના ગાર્ડનમાં હીંચકા પર બેઠેલી એ યુવતીને જોઈને મનમાં બોલી જતો ખરેખર સુંદર છે! એને પોતાને આ સોસાયટીમાં રહેવા આવ્યાને માંડ બે મહિના જ થયા હતા. હજી કોઈને ઓળખતો પણ ન હતો. ભાડેથી રહેતો હતો. એ તો એને અહીંની કોલેજમાં લેક્ચરરની જગ્યા પડતાં સારો ચાન્સ સમજીને પોતાના વિસ્તારની કોલેજમાં રાજીનામું આપી જોડાયો હતો. એક જગ્યાએ ટિફિન બંધાવી દીધું હતું. પોતે નાનું-મોટું કામ જાતે જ કરી લેતો. વાસણ, કપડાં, સફાઈ માટે એક બહેન આવતાં હતાં. એ સાંજે રોજ જ બહાર હીંચકા પર બેસતો. ત્યાંથી માતૃશક્તિ બરાબર દેખાતું. એણે ત્રણ-ચાર વાર પેલાં મોટાં બહેન ગિરા ગિરા કરીને પેલી યુવતીને બૂમ પાડતાં એટલે એનું નામ જાણી શકાયું હતું. ગિરાનો ચહેરો હસમુખો લાગતો હતો. એ જરાય મોડર્ન લાગતી ન હતી. એ વાત જ એને પોતાને બહુ ગમતી. એની પોતાની પત્ની સ્મિતા એસએસસી સુધી જ ભણેલી હતી, પણ એટલી બધી મોડર્ન હતી કે કોઈ મોડલ કે હિરોઈન હોય. એના બબ્બે કબાટ તો કપડાંથી જ ભરેલાં હતાં. એ હિરોઈનને રોજ સાંજે ફરવા જવાનો અને બહાર જ ભેળપૂરી, ભાજીપાંઉ, પિઝા, બર્ગર અને એવું કંઈ ને કંઈ ફાસ્ટ ફૂડ ઝાપટી લેવાનો શોખ હતો. દર રવિવારે ફિલ્મ તો જોવા જવાનું જ! સૂવે મોડી એટલે ઊઠે પણ મોડી. મહારાણી ઘરમાં કંઈ જ કામ ન કરે. એ એનાથી સાવ જ ઊંધી હતી. એ સાવ નઠારી, ઉદ્ધત હતી. પોતે કોલેજમાં લેક્ચરર. શિક્ષણવિદ અને પત્ની! બાપ રે! મમ્મી તો માથું કૂટતી. નસીબજોગે એ રિસાઈને પિયર જતી રહી અને થોડા જ વખતમાં કોઈ છેલબટાઉ યુવક સાથે ભાગી ગઈ. એનાથી જીવ છૂટ્યો એનો હાશકારો થયો ત્યાં જ આ સરસ જગ્યાની જાહેરાત આવતાં મોટું શહેર અને મોટી કોલેજ હોવાથી અહીં અરજી કરી એટલે નંબર પણ લાગી ગયો. હવે થોડા સમય બાદ જરા સેટલ થઇ જવાય પછી મમ્મીને લાવીશ એવું એ વિચારતો હતો ત્યાં જ ગિરાનાં મમ્મી એના મકાન નજીક પસાર થતાં હસ્યા અને ઊભાં રહીને ખબરઅંતર પૂછી એના વિશે ઘણી બધી માહિતી મેળવી ગયાં. જતાં જતાં કહે તમે એકલા જ છો તો ક્યારેક નાસ્તો મોકલું તો વાંધો નહીંને? પોતે ના ના જરાય વાંધો નથી, પણ તમે તકલીફ લો એ બરાબર ન હોવાનું કહ્યું. એમાં શેની મુશ્કેલી! આનંદ થશે કહી એ ગયાં અને સવારમાં એ તૈયાર થતો હતો ત્યાં જ ડોરબેલ રણકતાં એણે દરવાજો ખોલતાં સામે ઢાંકેલી ડિશ સાથે ગિરા સ્મિત ફરકાવતી ઊભી હતી. વિરાગ એને જોઈને જ શિયાવિયા થઇ ગયો. શું બોલવું એનીય ખબર ન પડી, પણ એટલામાં ગિરા જ બોલી, મમ્મીએ ખાસ બટાકાપૌંઆ મોકલ્યો છે. લો, ડિશ પછી લઈ જઇશ. હા, પણ તમે તો લેક્ચરર છો એવું જાણ્યું છે બરાબર?
હા, હું લેક્ચરર જ છું. તમે આ તકલીફ લીધી એ બદલ આભાર અને મારે લાયક કોઈ કામ હાય તો કહેજો. એ સ્મિત વેરતાં બોલી ચોક્કસ. મને લિટરેચરમાં બહુ રસ છે એટલે તમને નિરાંતે મળીશ. ચોક્કસ, ગમે ત્યારે આવજો. એટલું એણે કહ્યું ત્યાં જ એ નાસ્તો ગરમ ગરમ છે ત્યાં ખાઈ લો, ઠરી ગયા પછી મજા નહીં આવે કહી જતી રહી, પરંતુ એને આખો ઝણઝણાવી ગઈ. એ ખરેખર રૂપાળી હતી અને એથીય વધુ સારો તો એનો સ્વભાવ હતો. એ સાંજે આવ્યો ત્યારે ગરમાગરમ ખાજા લેતો આવ્યો અને સ્કૂટર માતૃશક્તિ આગળ ઊભું રાખી માસી માસી બૂમ પાડતાં જ તેઓ આવતાં તેણે એમને ખાજાનું પેકેટ આપતાં કહ્યું, ચોમાસું છે એટલે ખાજા ખાવાની મજા આવે, તેથી લાવ્યો છું. માસી કહે હા, બહુ સરસ. હું આજે જ વિચારતી હતી ત્યાં જ તમે લઈ આવ્યા.