ઝારિયાની કોલસાની ખાણોમાં આગ 1916 આસપાસ લાગી હતી. રિપોર્ટ મુજબ, આ આગ કુદરતી રીતે નહોતી લાગી, પરંતુ અવૈજ્ઞાનિક ખનન અને સુરક્ષાની અવગણનાના કારણે લાગી હતી. ખનન બાદ ઘણા ભાગોને ખુલ્લા મૂકવામાં આવ્યા, જેના કારણે કોલસો હવામાં આવીને પોતે જ સળગી ઉઠ્યો. ધીમે ધીમે આ આગ જમીનની અંદર ફેલાતી ગઈ અને આજે તે સેકડો ચોરસ કિલોમીટરમાં એક્ટિવ છે. કોલસો સતત સળગતો રહે છે, જેના કારણે જમીન નીચે ગરમી અને ઝેરી વાયુઓનો સ્તર વધતો જાય છે. ઘણા વિસ્તારોમાં જમીન એટલી નબળી થઈ ગઈ છે કે ક્યારે પણ ધસી શકે છે.
ધસતી જમીન અને ઝેરી હવા
આ આગનો સૌથી મોટો અસર સ્થાનિક લોકો પર થયો છે. સતત સળગતા કોલસાના કારણે જમીન ધસી રહી છે, ઘર અને રસ્તા તૂટી રહ્યા છે. હવામાં કાર્બન મોનોઓક્સાઇડ અને સલ્ફર ડાઇઓક્સાઇડ જેવી ઝેરી વાયુઓ ઘૂલી ગઈ છે. લોકોમાં શ્વાસની બીમારીઓ, ચામડીના રોગો, અને ફેફસાંની સમસ્યાઓ વધતી જાય છે. જમીન નીચેની ગરમીના કારણે તાપમાન અસહ્ય બની ગયું છે. ઘણા લોકો પોતાના ઘર છોડીને જવા માગે છે, પણ ગરીબી અને રોજગારીની અછત તેમને ત્યાં જ રોકી રાખે છે.
