- ઓલિમ્પિકમાં રેસલર વિનેશ ફોગાટને ગેરલાયક ઠેરવવામાં આવી હતી
- ફાઈનલ મેચ પહેલા વજન વધી જતા ગેરલાયક ઠેરવવામાં આવી હતી
- વિનેશ ફોગાટે બાળપણથી લઈને અત્યાર સુધીના સંઘર્ષનું વર્ણન કર્યું
ભારતની સ્ટાર રેસલર વિનેશ ફોગાટ પેરિસ ઓલિમ્પિકમાંથી મેડલ વિના સ્વદેશ પરત ફરી રહી છે. 50 કિગ્રા ફ્રી સ્ટાઈલ રેસલિંગની ફાઈનલ પહેલા 100 ગ્રામ વધારે વજન હોવાને કારણે તેને ઓલિમ્પિકમાં ગેરલાયક ઠેરવવામાં આવી હતી. જેના કારણે તે મેડલ ચૂકી ગઈ હતી. આ પછી તેણે કોર્ટ ઓફ આર્બિટ્રેશન ફોર સ્પોર્ટ્સ (CAS)માં સિલ્વર મેડલની માંગણી કરી હતી, પરંતુ કોર્ટે તેની અરજી ફગાવી દીધી હતી. જેના કારણે દેશવાસીઓને મોટો આંચકો લાગ્યો છે.
વિનેશ હવે 17મી ઓગસ્ટે ઘરે પરત ફરી રહી છે. આખો દેશ તેમના ઘરે પરત ફરવાની રાહ જોઈ રહ્યો છે. ઘરે પરત ફરતા પહેલા જ તેણે ફેન્સને મોટા સમાચાર આપ્યા છે. વિનેશે શુક્રવારે X પર એક પોસ્ટ કરી હતી. જેમાં તેણે નિવૃત્તિનો નિર્ણય પાછો ખેંચવાનો સંકેત આપ્યો છે.
2032 સુધી રમી શકશે
ફોગાટે સોશિયલ મીડિયા પર એક લાંબી નોટ લખી છે. જેમાં તેણે લખ્યું- “મારી ટીમ, મારા દેશવાસીઓ અને પરિવારને લાગે છે કે અમે જે લક્ષ્ય માટે કામ કરી રહ્યા હતા અને જે હાંસલ કરવાની અમે યોજના બનાવી હતી તે અધૂરી રહી ગઈ છે. કંઈક ખોટ હંમેશા રહે છે અને વસ્તુઓ ફરી ક્યારેય સમાન ન હોઈ શકે. હું કદાચ મારી જાતને 2032 સુધી કોઈપણ અલગ સંજોગોમાં રમતી જોવા મળી શકું છું, કારણ કે મારી અંદર લડાઈ અને કુસ્તી હંમેશા રહેશે.
બાળપણથી લઈને અત્યાર સુધીના સંઘર્ષનું વર્ણન કર્યું
ફોગટે બાળપણથી લઈને અત્યાર સુધીના તેમના સંઘર્ષનું વર્ણન કર્યું હતું. તેણે કહ્યું કે પિતા હંમેશા મને મારા સપના સાથે ઉડતી જોવા માંગતા હતા. તેના ગુજરી ગયા પછી, માતાએ અમને બધું શીખવ્યું. એ અસ્તિત્વએ મને ઘણું શીખવ્યું. મારી માતાની મુશ્કેલીઓ, ક્યારેય હાર ના માનવાનું વલણ અને લડવાની ભાવના જોઈને મને હિંમત મળે છે. તેણે મને મારા અધિકાર માટે લડતા શીખવ્યું છે.
પિતાન સપનાઓનો પણ ઉલ્લેખ કર્યો
વિનેશે પોતાની પોસ્ટમાં બાળપણથી લઈને શેરી સંઘર્ષ સુધીની દરેક વાતનું વર્ણન કર્યું છે. વિનેશે લખ્યું- એક નાનકડા ગામની છોકરી હોવાને કારણે મને ખબર નહોતી કે ઓલિમ્પિક શું છે. મને રિંગ્સનો અર્થ પણ ખબર ન હતી. નાની છોકરી તરીકે, હું લાંબા વાળ રાખવાનું, મારા હાથમાં મોબાઇલ ફોન રાખવાનું અને દરેક છોકરીનું સપનું હોય તેવું બધું કરવાનું સપનું જોતી હતી. મારા પિતા એક સામાન્ય બસ ડ્રાઈવર હતા. તે મને કહેતો હતો કે એક દિવસ જ્યારે તે રસ્તા પર ગાડી ચલાવતા હશે ત્યારે તેની પુત્રીને વિમાનમાં ઉંચી ઉડતી જોશે.
પછી મને લાગ્યું કે હું જ મારા પિતાના સપનાને વાસ્તવિકતામાં ફેરવી શકીશ. ત્રણ દીકરીઓમાં હું સૌથી નાની હતી. હું એમ નહીં કહું કે હું તેમની સૌથી લાડકી હતી. જ્યારે તે મને ઓલિમ્પિક વિશે કહેતો ત્યારે હું વાહિયાત વિચાર પર હસતી હતી. તે મારા માટે ખૂબ મહત્વપૂર્ણ ન હતી.
માતાના સંઘર્ષની પણ કહાની જણાવી
વિનેશે આગળ લખ્યું- મારી માતાના જીવનની મુશ્કેલીઓ પર એક સંપૂર્ણ વાર્તા લખી શકાય છે. તેણીએ માત્ર સપનું જોયું હતું કે એક દિવસ તેના બધા બાળકો તેના કરતા વધુ સારું જીવન જીવશે. તેમના માટે સ્વતંત્ર બનવાનું અને તેમના બાળકો પોતાના પગ પર ઊભા રહેવાનું સપનું હતું. તેમની ઈચ્છાઓ અને સપના મારા પિતા કરતા ઘણા સરળ હતા. પરંતુ જે દિવસે મારા પિતાએ અમને છોડી દીધા, તે દિવસે મારી પાસે ફક્ત તેમના વિચારો અને ઉંચી ઉડાન ભરવાના તેમના શબ્દો બાકી હતા. પરંતુ તેમના સ્વપ્ન હંમેશા મારી સાથે રાખતી હતી.
અહીંથી તે ત્રણ બાળકોની વાસ્તવિક સફર શરૂ થાય છે જેમણે તેમની સિંગલ મધરને ટેકો આપવા માટે બાળપણ ગુમાવ્યું. ટૂંક સમયમાં લાંબા વાળ અને મોબાઈલ ફોનના મારા સપના ઝાંખા પડી ગયા. ત્યારે જ મેં જીવનની વાસ્તવિકતાનો સામનો કર્યો હતો.
અમે ક્યારેય હાર માની નથી
વિનેશે આગળ લખ્યું- કહેવા માટે ઘણું બધું છે અને અભિવ્યક્ત કરવા માટે ઘણું બધું છે, પરંતુ હું જાણું છું કે શબ્દો ક્યારેય પૂરતા નહીં હોય. જ્યારે યોગ્ય સમય હશે, ત્યારે કદાચ હું ફરીથી બોલીશ. વિનેશે આગળ કહ્યું – 6 ઓગસ્ટની રાત્રે અને 7 ઓગસ્ટની સવારે… હું માત્ર એટલું કહેવા માંગુ છું કે અમે હાર માની નથી. અમારા પ્રયત્નો અટક્યા નહીં. અમે શરણાગતિ સ્વીકારી ન હતી, પરંતુ ઘડિયાળ બંધ થઈ ગઈ હતી અને સમય યોગ્ય ન હતો. કદાચ મારું નસીબ પણ એવું જ હતું.
